Frans Minnaar Blog

 As ek die menings van linkse politieke kommentators lees, of daarna luister, is die eerste vraag wat dikwels by my opkom dit: “Hoekom op dees aarde vlug derduisende Blanke Suid-Afrikaners, en dan spesifiek Afrikaners, uit hierdie Utopia?” Ek lees vanoggend ʼn berig op Netwerk 24, geskryf deur Gert van der Westhuizen, getiteld “Dankie tog, Suid-Afrika is nie die Soedan nie.” In hierdie berig voer hy onder andere aan dat: “(Suid-Afrika) is ʼn land waar die werkloosheidskoers onder wit mense volgens sommige studies die laagste van alle rasgroepe is terwyl daar bevind is dat wit werkers meer as ander verdien.” Hierdie stelling is statisties korrek, maar ontken totaal en al die kontekstuele werklikheid waarbinne dit gegiet is. Dit is inderdaad so dat Statistiek Suid-Afrika, in a verslag getiteld “Statistical Release P0100, Income and expenditure of households: 2022/2023 ”, aandui dat die mediaan inkomste vir Blanke huishoudings in 2023 R409,520 per jaar was, R285,306 vir Indiër en Asiaat...

Ek moet erken dat sommige van die dinge wat die Comrades sê en doen my geweldig irriteer; meer as die “gewone”. Een sodanige geval is die onlangse plasing op X, toegeskryf aan Cyril Ramaphosa. Ek onthou nog die dae van Nelson Mandela en die Reënboognasie. Die verskil tussen toe en nou is dat Mandela die idee van versoening werklik bedoel het. Tog het hierdie versoening toe-al saamgegaan met “totale verandering”, met “omvangryke transformasie.” Maar dit kon begryp word; daar was inderdaad enorme onregte, gebaseer op jare van blatante rasse-diskriminasie, wat aangespreek moes word. Aanvanklik was ras-gebaseerde regstellende optrede, en maatreëls, in Suid-Afrika genuanseer en aanvaarbaar. Selfs die maatstaf van 80/20 en 90/10 vir die toekenning van staatskontrakte was binne aanvaarbare riglyne van optrede om ongelykhede aan te spreek. Ter verduideliking: Straatskenders moes geëvalueer word volgens ʼn stelsel wat 80% waarde toegeken het aan funksionele kennis en erkenning van die tegniese v...

As jy dink die diskriminasie gaan binnekort tot ʼn einde kom, leef jy in ʼn gekkeparadys. Daar is twee breë groeperinge in die Afrikaner-gemeenskap in Suid-Afrika; diegene wat glo in die uitkomste van die 1994 grondwetlike ooreenkomste, en diegene wat nie glo dat die beloftes van gelykheid en billikheid sal realiseer nie. Daar word geargumenteer dat, na beraming, net meer as 50% van Afrikaners in 1992 “nee” gestem het, in die referendum wat FW de Klerk gehou het om goedkeuring van Blanke kiesers te kry om voort te gaan met die Grondwetlike onderhandelinge met die ANC en ander Bevrydingsbewegings. Net meer as 68% van Blanke kiesers het “ja” gestem, en net minder as 32% “nee”. Indien geargumenteer word dat in die omgewing van 58% van Blanke Suid-Afrikaners as “Afrikaners” gedefinieer kan word, maak die somme sin. Dit is waarskynlik dat meer as 95% van Engelssprekende Blanke Suid-Afrikaners ten gunste van die voortsetting van die onderhandelingsproses gestem het. ʼn Totaal van 2,799, 806 gel...

Ek is nie gekant teen 'n stelsel waar alle landsburgers gelyke regte geniet nie; ongeag hulle ras of demografiese kenmerke nie. Ek is gekant teen rassediskriminasie en uitsluiting gebrandmerk as "regstelling". Ek verstaan nie-Blanke Suid-Afrikaners se stryd teen rassediskriminasie wat hulle geteiken het. Ek is gekant teen diskriminasie teen Blanke Suid-Afrikaners. Op 17 Maart 1992 het meer as 68,7% van Suid-Afrika se Blanke bevolking gestem ten gunste van die Nasionale Party se voorstelle vir voortgesette onderhandelinge met die voormalige vryheidsbewegings en die voorgestelde onderhandelingsbeginsels. Die vraag was “ Ondersteun u die voortsetting van die hervormingsproses wat die Staatspresident op 2 Februarie 1990 begin het en wat gemik is op 'n nuwe Grondwet deur middel van onderhandeling ?” Eintlik, tegnies, was niks werklik goedgekeur nie, behalwe die vae begrip van “ʼn nuwe Grondwet”, en “voortgesette onderhandelinge”, maar die uitslag was geïnterpreteer as ʼn bev...

Die politieke gaan oor eiebelang. Wanneer kiesers gaan stem, vra hulle: "Wat is die beste vir my?". Dit is nie in my belang om teen gediskrimineer te word nie. Die verskil in woorde van "gelyke indiensneming" en "die bevordering van voorheen-benadeeldes" maak aan my geen duit verskil indien dit impliseer dat ek uitgeskuif gaan word nie, en nie gelyk behandel gaan word nie. Vir my is Cyril Ramaphosa se rsse-politiek suiwer rassisme. Ek gee nie 'n duid om vir John Steenhuisen se politieke aspirasies nie. Moet asseblief nie die argument teenoor my gebruik dat die “DA minstens beter sal wees as die ANC” nie. "Demokraties-gesproke" is dit nie die "die beste" vir my om enigiemand se politieke loopbaan te bevorder nie. Die DA gaan ons nie red nie. Die “Moonshot Pakt” gaan ons nie red nie. Dieselfde met ActionSA en die PA. Enige party wat beloof om teen my te diskrimineer is vir my die antagonis; die skepper van risiko’s. Ek het genoeg geha...

Ek weet derduisende Afrikaners gaan weer vir die Demokratiese Alliansie stem in die komende Plaaslike Regeringsverkiesings. Dit is goed so, werklik, elke persoon moet stem vir wie hulle goeddunk. Ek het tog een vraag, en dit is: Hoekom? Of, anders gestel: Wat gaan die DA vir hulle doen, of vir hulle beteken? Het die werklikheid werklik al posgevat en erkenning begin geniet onder Afrikaners? Rassediskriminasie teen hulle gaan nie end kry in die land nie binne die leeftyd van die geslag wat nou gebore word nie. Net net is daar ʼn absolute verbondheid daaraan onder die begunstigdes van die oligargie wat sedert 1994 stewig in die land gevestig was nie, maar  dit geniet toenemende steun binne die geldere van die DA. Die kulturele marginalisering van die Afrikaner se taal, kultuur, opleiding – en onderwysgeleenthede gaan nie binne die volgende 50 jaar einde kry nie. Dit gaan net erger word. Die aanslag op eiendomsreg in die land gaan nie einde kry nie. Die grootskaalse onteiening van...

Die Afrikaner Broederbond is in 1918 gestig deur ʼn groep Afrikanermans wat ingesluit het die pa van Beyers Naudé. Dit was bekend as ʼn kultuurorganisasie, maar het altyd maar politieke oogmerke gehad. Die organisasie se missie was om eenheid onder Afrikaners te bewerkstellig, en hulle welvaart te bevorder. Hulle het daarin  geslaag. In  1994 het die regering van Jan Smuts staatsamptenare verbied om lede te wees, waarskynlik oor die noue verbintenis van die organisasie met die Ossewa-Brandwag, wat Suid-Afrika se deelname aan die Tweede Wêreldoorlog teengestaan het. Toe die NP in 1948 aan die bewind gekom het, is hierdie verbod opgehef. Die Afrikaner Broederbond (ek gaan van die res van artikel sommer kortliks verwys as ‘die AB’) was sedert die stigting van die Nasionale Party nou daarmee verbind. JBM Hertzog het geen voorliefde daarvoor gehad nie, en dit openlik aangeval gedurende sy termyn as Eerste Minister in die 1930s. Dit (die AB) was egter ʼn fundamenteel-belangrike strateg...